Aldoende kwam het idee te proberen of het mogelijk was de klok 45 jaar terug te draaien en van een standaard Nasetti Sery een race exemplaar te bouwen en daar dan ook daadwerkelijk mee te gaan racen. Tesamen met de aanschaf van een Sery motorblok hadden we nog een frame in ons bezit gekregen.Dus moest er wat te bouwen zijn .Willen is leuk maar doen is weer iets heel anders.Voor de racer waren de volgende delen in ons bezit, frame, achterbrug, motor, een paar

niet passende wielen, en een stuur. En dat zijn weinig spullen om een racer te bouwen uit anno

1955. Een paar dingen stonden voor de bouw al vast, de uiteindelijke Nassetti racer moest de

sfeer van die tijd uitademen, maar moest wel veilig zijn,dat hield in dat de afvering goed moest

zijn. En dat de remmen genoeg capaciteit moesten hebben. En er was nog een eis,een lummel

van 1,85m moest op dit kleine fietsje gaan rijden dus ook passen.

De Nassetti Sery Racer.

Het kale frame.

Bouw verslag van de Nassetti Sery Racer.

Wij weten niet of er ooit een Nassetti 4takt/50cc racer geweest

is.Maar we hebben van Nassetti wel speciale nokkenassen en

hoge zuigers gezien ,en we gaan er dan ook vanuit dat er wel

eens geprobeerd is om de Sery motoren sneller te maken..

Eén ding hadden we bij het opbouwen van de straat Nassetti

al geleerd, Verzamel eerst alle benodigde delen en onderdelen bij elkaar. Maak alles op maat en monteerbaar, zorg dat al het laswerk gedaan is. Monteer dan alles alsof het de eind montage is.

En zorg dat je alles controleerd op goede werking. Zo was de zithouding op de racer heel

belangrijk want er mocht niet te veel op het stuur geleund worden omdat er met de hand

geschakeld word. De stand van het rem-pedaal moest zodanig zijn dat hij goed te bereiken ( blind)

en te bedienen was. Pas als o.a dit klopt kunnen de verschillende te spuiten delen naar de spuiter.

Maar voor je zover bent gaat er eerst heel wat water door de rijn.

Gemonteerde race

voorvork.

Laten we voor het gemak maar van voren naar achteren werken om te zien wat er zoal nodig was om de Nassetti racer op de wielen te krijgen. Met het prachtige italiaanse voorwiel viel het gelukkig mee. Toen eenmaal een passende voorvork gevonden was bleek het wiel na minimale aanpassing te passen. De voorvork is geheel nieuw en (dubbel) olie gedempt. Om de voorvork te monteren moest het balhoofd twee centimeter ingekort worden. De voorvork is overigens wel van italiaanse makelij. De zeer smalle bezine tank paste zeer goed aan de voorkant van het frame er hoefde maar een simpel dwars buisje aan het frame gelast te worden waar later twee rubbers overheen geschoven werden waar de tank op kon rusten.Anders was het met de bevestiging van de achterkant van de tank, deze moest mooi aansluiten aan het race zitje.Op dit punt van het frame was niets om ook maar iets te bevestigen.

Om te voorkomen dat er te veel met steuntjes en beugeltjes gewerkt zou gaan worden,werd

besloten om het race zitje en de achterzijde van de tank op een uit één stuk aluminium

subframe te laten rusten. Eerst werd van 3mm dik karton een precies passende mal gemaakt.

Deze U vormige uit drie stukken gemaakte mal werd later plat op een stuk aluminium gelegt

om de uitslag over te brengen. Het geheel werd middels een figuurzaag uit de plaat gehaald,

en nadat de benodigde gaten er in geboort waren, bij een plaatwerkerij in de U vorm gezet.

Het resultaat mocht er zijn.De ( polyester) tank rust nu voor en achter op rubbers en word op het frame en subframe gemonteerd door middel van vier dikke rubber O ringen. De tank kan nu in een paar tellen gemonteerd/ demonteerd worden. Onder de tank is de bobinesteun aan het frame gelast en een steun voor de ontsteking aan/uit schakelaar. Een stukje monnikenwerk van mijn zoon zorgde er voor dat het polyester race zitje goed dragend en mooi aansluitend aan de tank op het subframe gemonteerd kon worden. Uit een dik stuk zwart neopreen werd het zitvlak gesneden en op het zitje gelijmd.

                   Klaar voor de spuiter.

De achtervork van Nassetti is goed en zeer stijf gebouwt,het is daarom onbegrijpelijk om te zien hoe deze vork aan het frame

gemoteerd dient te worden en hoe hij scharniert. Dit punt is dan ook eerst eens goed bekeken en onderhanden genomen.

De orginele scharnierpen die de mogelijkheid had om eventuele zijdelingse speling uit de achtervork weg te stellen werd niet

meer gebruikt. Na enig draaiwerk zaten er een paar stevige bronzen bussen in het frame en kon de achtervork middels een

nieuw gedraaide scharnierpen goed en beter gemonteerd worden, via één vetnippel kunnen alle draaipunten van de vork ,

gesmeerd worden.De achtervork van de Nassetti is smal,het valt niet mee om hier een passende achternaaf in te krijgen.

Ook het mooie aluminium achterwiel wat wij er in wilde hebben bleek niet te passen en ook niet op maat te maken.Van dit wiel

konden we alleen de velg en de spaken gebruiken. Een goed passende naaf hebben we gedeeltelijk zelf moeten maken. Het

grootste probleem bij de Nassetti is het verkrijgen van de goede kettinglijn en dat terwijl de velg precies in het midden van de

vork loopt. Ook bij de straat versie van de Nassetti had dit al tot de nodige problemen geleid. Om de uiteindelijke bijna geschikte

naaf toch te kunnen monteren moest er een flens uit één stuk gedraaid worden om de naaf smaller te maken én het ketting

tandwiel op de kettinglijn te krijgen. Om er voor te zorgen dat de flens recht en centriesch bleef kon deze tijdens de bewerking

niet uit de draaibank verwijderd worden, een fout van 0,1 mm mm zou al een slingerend wiel opleveren zowel in de x of de y as.

Het werkje werd geklaard in twee dagen.

Foto 1.

Maar je mag voor de veiligheid wel moderne vering ( in een antiek look) monteren en banden anno nu. Het is ook verboden om met een niet goedgekeurde helm te rijden maar je kunt wel met een klassiek look race pak rijden. ( ik noem dat een zeehonden outfit). Maar laten we eens kijken wat er al zo van de spuiter retour kwam en wat we er verder van gebakken hebben. Het is een vreemde gewaarwording om  na meer dan een jaar voorbereiding tussen de bekende neus en lippen door, de Nassetti racer te kunnen opbouwen als of het de gewoonste zaak van de wereld is. Je vergeet bijna om foto's te maken van de verschillende bouw-tussen fase's. Inmiddels waren de keuring eisen ook binnen gekomen en konden we die op de racer toepassen. Niet alleen aan de veiligheid word gedacht maar ook aan het milieu . Alle kabel nippels moesten gesoldeerd, hendels en stuur uiteinden moesten afgerond zijn enz enz. Iedere bout/moer van b.v voor of achterwiel moest apart geborgt zijn, zefs de schanierpunten van de achtervork werden van een tweede borging voorzien. Alle punten van het motorblok waar olie uit kon lekken moesten extra geborgt worden. Een klein maar heel belangrijk detail zijn de ventielen van de banden, daar moesten dopjes op komen ( geen kunstof) met nog een extra rubber afdichtings ring, dit om te voorkomen dat bij een defect ventiel de band in één klap leeg zou kunnen lopen. De ontluchting van tank en carter moesten zodanig uitgevoerd worden dat nooits iets van hun inhoud ook maar als een druppel op straat kon lekken. Deze laatste maatregel lijkt sterk overdreven maar dat is niet zo. Op de eerste plaats is het zo dat een rijder niet graag gelekte olie op zijn banden krijgt. En op de tweede plaats is het zo dat juist bij de mechanise sporten vaak gewezen word op belasting van het milieu.

Menig eigenaar van welk voertuig anno nu zou willen dat zijn voertuig zo goed geprepareerd was voor iedere rit die hij er mee maakt. Voor iedere race word elke machine weer gekeurd,ook al heb je bij de race daarvoor maar 5km afgelegt.

Wie geven hier nou eigenlijk het voorbeeld.

                                                               Foto 1 laat zien in welke staat de Nassetti racer was toen er de eerste testritjes mee

                                                                gemaakt werden. Maar dat was nadat de racer twee hoog de trappen af gezeuld was

                                                                om eerst eens te kijken of het motorblokje anno 1955 uberhaubt tot leven te wekken

                                                               was. Bedenk dit blokje is 45jaar oud maar brand nieuw want het had nog geen slag op

                                                               eigen kracht gemaakt. Bij een Nassetti moet je het volgende recept toe passen om  na

                                                                45jaar met hun producten te kunnen rijden. Als het voertuig klaar is, vul de motor dan

                                                              ( in dit geval ) met 500cc olie en doe wat bezine in de tank. Kraan open. Druk 3 maal

                                                               op de vlotter ( choke) knop. En in geval van de racer, zet de motor in de tweede

                                                               versnelling. Maak en beetje vaart, laat de koppeling op komen,de motor slaat direct aan

                                                              DUS rijd u maar gewoon weg . Ik persoonlijk ben daar nog steeds verbaast over. Op

                                                               een mooie voorjaarsdag anno 1997 werd de racer voor het eerst op een stukje

                                                               afgesloten rijksweg nabij Ermelo getest 500m heen en weer zonder bochten, leuk maar

                                                              het schiet niet echt op. Daarbij was de motor zo nieuw dat vol vermogen er uit halen,

                                                              goed stom zou zijn. Maar het race seizoen naderde. Er waren nog een paar hobbels te

                                                              nemen, en dat koste geld. Dat gaat niet zo goed met een lege kassa. Er moest een race

                                                              outfit komen en een zéér goede helm. En een sponsor !. De race laarsen waren er nog.

De

Nassetti Sery

racer

anno nu.

Inmiddels is er veel veranderd aan de racer, tijdens de demo-race's bleek al gauw

dat het blokje te heet werd en te weinig vermogen had . Zondermeer, er werd niet

verwacht dat de Nassetti erg snel zou zijn gezien de ervaring met de straat versie.

Toch werd de racer sneller en betrouwbaarder, uit italie werd een nog nieuwe en

orgineel voor een 50cc 4takt Dellorto carburateur meegebracht. Zonder dat deze

geheel aangepast was qua afstelling en sproeier bezetting liep de racer al een stuk

beter en sneller. Tevens werd de uitlaat verbeterd Het olie-carter werd vergroot

zodat de inhoud bijna 1 liter kon zijn. De koeling van het gehele blok werd sterk

verbeterd en ook werd de smering van de tuimelaars verbeterd. Het blokje liep erg

goed, nu echter is de racer stil gezet en (voorlopig) een museum stuk geworden.

                                                                                     Het is altijd spannend om dan te kijken of het product past,gelukkig paste

                                                                                     de flens precies en  was de kettinglijn ook goed. Bijkomstig voordeel van

                                                                                     deze achteras is dat hij met een steekas gemonteerd word en dus de

                                                                                     ketting  spanning niet versteld word bij demontage van het achterwiel.

                                                                                      Nu de Nassetti  eenmaal op zijn wielen gezet kon worden kon de

                                                                                      zithouding en de plaatsing van de voetsteunen bepaald worden.Eén ding

                                                                                     werd direct duidelijk de Nassetti was laag en zeer klein. Om de voetsteunen

                                                                                     op de juiste positie te krijgen zijn twee stevige schetsplaten uit 8 mm dik

                                                                                     aluminium gemaakt . Links en rechts zijn qua model verschillend,ook hier is

                                                                                     er voor gezorgt dat alles ineens gemoteerd kon worden. De bevestigings

bout van de linker voetsteun is tevens het scharnierpunt van het rempedaal tevens is hier de verstelbare remkabel aanslag gemonteerd.Het rempedaal is op maat gemaakt en bediend een  standaard te verkrijgen achterrem kabel van kreidler.De rechter schetsplaat is zodanig gemaakt dat hij tevens een bevestigings punt voor de uitlaat demper heeft. De schetsplaten hebben vlak voor het achterwiel nog een  extra verbinding met elkaar, deze zo ontstane unit zit met vier m8 bouten aan het frame gemonteerd. Doordat

de zit positie naar achteren was verplaatst bleek al gauw dat de achtervering te slap was en aangepast moest worden.Twee dubbel gedempte agon,s moeten het karwei klaren.Pas bij de testritten zou blijken of ze het aan  konden. Het motorblok in het frame monteren is een uurtje werk. Het hier gebruikte Nassetti frame is even als het  motorblokje nieuw, maar stammen uit 1955.Ook bij de race Nassetti bleek de motor alleen met veel geweld in het frame te passen. Maar de motor moest wrik vrij passen en goed kunnen veren in de anti trillings bussen. Na een uurtje vijlen en bijwerken en paar keer passen gleed het blok soepel in het frame en konden de drie bevestigings bouten vast gedraaid worden.Deze bouten worden niet echt strak aangetrokken maar houden  de motor alleen maar vast in de motorsteunen. De moeren zijn extra tegen los trillen gezekerd.Op deze manier  word er optimaal gebruik gemaakt van de anti trilling rubbers in de motor steunen.Als alle delen na de voormontage passen kunnen ze b.v naar de spuiter en of gemoffeld worden. In het geval van de racer zijn alle te lakken delen gespoten. Jammer genoeg is de uitlaat nog niet verchroomd en heeft nog wat las plekjes. Op de afbeeldingen is niet te zien dat er ook is gezorgt voor een goede geleiding voor de kabels die nog gemonteerd moeten worden. Het stuur was ook nog niet wat het moest zijn en is later vervangen  door een ander model. Er is nog geen voorspatbord( je) gemonteerd omdat ik niet wist dat dit een  verplichting was.Voordat de machine op het circuit mag rijden word hij eerst gekeurd, niet alleen op veiligheid maar ook op uiterlijk. De machine is uit 1955 dus mag ik b.v geen schijfremmen monteren en of een digitale toerenteller.